W Wangenheima jest to stara odmiana pochodzenia niemieckiego, odkryta w 1837 roku. W Polsce znana, lecz z roku na rok traci ona na swojej popularności.
Wpływ na to mają takie czynniki jak: rozdrobnienie owoców i naprzemienność owocowania. Preferowane przez nią stanowiska to miejsca słoneczne o glebie żyznej, lekko kwaśnej i umiarkowanie wilgotnej. Jak już wspomniano wyżej, problemem tej odmiany jest naprzemienne owocowanie. Jednakże, gdy śliwa owocuje to jej plony są obfite. Owoce przez nią wydane, są gotowe do zbioru już na początku września. Są one średniej wielkości, a ich kształt jest lekko owalny. W smaku słodkie Ich skórka jest ciemnogranatowa, pokryta jasnym nalotem. Najlepiej spożywać je na bieżąco, nadają się także do wytworu suszu, powideł i ciast. Zaletą Węgierki Wangenheima jest jej wysoka odporność na mróz. Odmiana samopylna, dobrze sprawdza się jako zapylacz dla innych śliw.
